
خاطرات عزیز ، فیلمی کاملا شخصی ست ؛ شخصی بودن درتمامی جنبه های فیلم تبلور یافته است! این اثر در سه بخش روایت می شود : به گونه ای که انگار سه فیلم مجزا را تماشا می کنیم. هر یک از بخش ها از نظر روایت و فرم ، متمایز هستند.
در مجموع می توان خاطرات عزیز را یک فیلم-جستار دانست : ترکیبی از مستند ، مقاله و سینما. نانی مورتی در طول فیلم مدام با ما حرف می زند . او - با تقلیدی از وودی آلن ، به ویژه در آنی هال - دغدغه ها و علایق شخصی اش را به صورت مستقیم به مخاطب بیان می کند.
این فیلم برنده جایزه بهترین کارگردانی جشنواره کن شد ، با تحسین منتقدان همراه بود و شهرتی جهانی برای مورتی به همراه آورد. فارغ از اینها شاید در بعضی از لحظات حاوی زیادهرویهایِ کسل کننده ای باشد ؛ اما در کل تماشایش تجربه شیرین و لذت بخشی است.
در ادامه من با الگو گرفتن از خاطرات عزیز ، نوشته را به سه بخش تقسیم می کنم!
ادامه مطلب ...
منشا اصطلاح : با اینکه در یک شب اتفاق افتاد (با کسب چهار اسکار) آغاز کننده راه کمدی اسکروبال با تمام ویژگی هایش در قالبی منسجم بود ، اما اصطلاح اسکروبال «screwball» در نقد فیلم ( به پرتاب های غیر معمول و غیر منتظره در بیس بال می گفتند اسکروبال : Screw به معنی پیچاندن) برای نخستین بار در توصیف شخصیت ایدین بولاک با هنرنمایی کارول لمبارد در مرد من گادفری به کار برده شد.
ادامه مطلب ...پدر فرانسیسکو داخل شد ، چشمانش گرد شده بود ولی نمی ترسید او قبول کرد که آرتی گز را دیده و او را در پائو ملاقات کرده است.
"آیا واقعا قبول می کنید که بر علیه قانون اقدام کرده اید، پدر؟'
او گفت :
"من بر علیه قوانین الهی اقدامی نکرده ام"
"آیا بیش از یک قانون ، قانون دیگری هم وجود دارد؟"
[پدر فرانسیسکو] پیش از آنکه جواب بدهد ، فکری کرد و گفت :
"نباید باشد ولی هست"
"پدر ، توضیح بدهید"
"یکی قانون خدا و دیگری قانون آنهایی که خیال می کنند خدا هستند"
از کتاب گروگان (کشتن یک موش در یکشنبه) ، امریک پرسبرگر ، ترجمه ب-منوچهری ، انتشارات فرخی ، ۱۳۴۴